Radni miejscy w Wągrowcu 19 maja o godz. 17.00 mają zająć się projektem uchwały, który pokazują kierunek polityki finansowej miasta. Miasto zadłuży się na kolejne 13 milionów.
W porządku obrad znajdzie się zgoda na zaciągnięcie długoterminowej pożyczki w Banku Gospodarstwa Krajowego w wysokości 13 mln zł. Pieniądze mają zostać przeznaczone nie na nową inwestycję, nie na konkretny program rozwojowy, lecz na pokrycie deficytu budżetu miasta w 2026 roku. To najważniejszy i najbardziej niepokojący element tej decyzji.
Z projektu uchwały wynika wprost, że Gmina Miejska Wągrowiec zamierza złożyć wniosek do BGK o udzielenie długoterminowej pożyczki w kwocie 13 mln zł. Spłata ma następować z dochodów własnych gminy w latach 2027–2045. Zabezpieczeniem ma być weksel in blanco wraz z deklaracją wekslową. W uzasadnieniu podkreślono, że wybór pożyczkodawcy wynika z preferencyjnych warunków, w tym braku prowizji. To jednak nie zmienia podstawowego faktu: miasto chce pożyczyć 13 mln zł, aby sfinansować dziurę w budżecie. 
W praktyce oznacza to przesunięcie problemu na kolejne lata. Dzisiejszy deficyt zostanie zapłacony z przyszłych dochodów miasta. A te dochody to przede wszystkim pieniądze mieszkańców: podatki, opłaty lokalne i wpływy, które w kolejnych budżetach mogłyby zostać przeznaczone na bieżące potrzeby, remonty, inwestycje lub usługi publiczne.
Szczególnie istotny jest okres spłaty. Pożyczka ma obciążać budżet aż do 2045 roku. To perspektywa niemal dwóch dekad. Oznacza to, że decyzja podejmowana dziś przez obecnych radnych i burmistrza będzie wpływać na finanse miasta jeszcze długo po zakończeniu ich kadencji. Takie zobowiązania wymagają szczególnie rzetelnej debaty, bo nie dotyczą wyłącznie jednego roku budżetowego. Dotyczą finansowej kondycji Wągrowca na lata.
Miasto przekonuje, że warunki pożyczki są korzystne, bo BGK nie pobiera prowizji. To argument, który może brzmieć uspokajająco, ale nie powinien przesłaniać istoty sprawy. Brak prowizji nie oznacza braku długu. Nie oznacza też, że pożyczka nie będzie miała wpływu na przyszłe budżety. Każda rata spłacana w kolejnych latach ograniczy swobodę finansową samorządu.
Skoro 13 mln zł ma zostać przeznaczone na pokrycie deficytu, mieszkańcy mają prawo wiedzieć, dlaczego budżet wymaga tak dużego wsparcia kredytowego. Czy zabrakło dochodów? Czy wydatki rosły zbyt szybko? Czy miasto zbyt optymistycznie planowało inwestycje? Czy obecne władze przedstawiły realny plan ograniczenia zadłużania w kolejnych latach?
Deficyt nie jest pojęciem abstrakcyjnym. To sygnał, że miasto wydaje więcej, niż ma do dyspozycji. A gdy taki deficyt pokrywa się wieloletnim długiem, rachunek prędzej czy później trafia do mieszkańców.
Wągrowiec potrzebuje inwestycji i sprawnych usług publicznych. Potrzebuje też stabilnych finansów. Zadłużanie może być narzędziem rozwoju, ale tylko wtedy, gdy jest dobrze uzasadnione, przejrzyste i powiązane z konkretnymi efektami. Pożyczka na pokrycie deficytu takiego komfortu nie daje. Dlatego majowa sesja powinna być nie formalnością, lecz jedną z ważniejszych debat o stanie miejskiej kasy.